ชีวิตมหาลัยไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดซะแล้วสิ
 การที่จะเป็นเด็กมหาลัยนั้นไม่เห็นง่ายเลย
 ตอนอยู่มัธยมก้อมีความคิดอยากอยู่มหาลัย
 แต่เอาเข้าจิงๆตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าอันไหนสุขกว่ากัน
 บางครั้งชีวิตคนก้อสับสนวุ่นวาย
 เหมือนจะมีความสุขแต่ก้ออยู่แค่แป๊ปเดียว ไม่รู้ว่ามันใช่ความสุขจิงรึป่าว
 บางครั้งรู้สึกเหมือนเดียวดายอยู่ตัวคนเดียว บางครั้งก้ออยากอยู่คนเดียวเงียบๆ
 ตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวตนที่แท้จริงของเราคืออะไร
 เราเป็นคนแบบไหนกันแน่นะ นี่กรูควรจะไปพบจิตแพทย์ไม๊เนี่ย
 เออ แต่ลืมไปว่าอาจารย์ aua ตอนนี้ก้อเหมือนจิตแพทย์ส่วนตัวอยู่แล้ว 555+
 อยากได้ตัวเองกลับมาจัง
 นี่เรามีความสุขกับชีวิตอยู่รึป่าวนะ เราได้ทำในสิ่งที่เรารักรึยัง
 เราใช้ชีวิตนี้คุ้มค่ากับเวลาที่ผ่านมารึป่าว 
 เกิดมาทั้งทีต้องมีความสุขที่สุดสิ
 คำถามมากมายเกิดขึ้นในหัวตอนนี้ แย่จังเหมือนเด็กมีปัญหาเลย
                 ฟุ้งซ่าน
แต่เราก้อรักเป็นนะ รักพ่อหมาไง หูหุ
อยู่กับพ่อหมาแล้วมีความสุข สบายใจที่สูดเลย จุ๊บๆ

         บ่นๆๆๆๆๆๆ ให้สบายใจ 

เฮ้อ.....รักพวกแกนะ.........รักพวกเมิงด้วย.......